Ignacy August Boerner
Biografia
Ignacy August Boerner urodził się w Zduńskiej Woli w rodzinie ewangelickiej o patriotycznych tradycjach. Po ukończeniu szkoły w Zduńskiej Woli kontynuował naukę w Męskim Gimnazjum Klasycznym w Kaliszu, a następnie w prywatnej szkole i w kaliskiej szkole realnej. W czasie nauki brał udział w tajnych kółkach samokształceniowych, a po ukończeniu szkoły w 1895 podjął pracę jako praktykant w fabryce Wilhelmsütte w Wałbrzychu, gdzie po raz pierwszy zetknął się z ideami socjalistycznymi. Po wysłuchaniu Liebknechta na wiecu We Wrocławiu zaczął studiować literaturę socjalistyczną.
Następnie studiował na Politechnice w Darmstadt (1897–1902), kończąc z tytułem inżyniera mechanika. W trakcie nauki założył sekcję Czerwonego Krzyża, a w 1898 r. został prezesem Polskiej Czytelni. Działał w Zjednoczeniu Młodzieży Polskiej za Granicą i jako delegat uczestniczył w zjazdach ZZSP w Zurychu, Genewie i Halle. Od jesieni 1897 roku był członkiem Związku Zagranicznego Socjalistów Polskich i współzałożycielem jego sekcji w Darmstadt. Uczestniczył w VIII Zjeździe PPS (1906).
Po powrocie do kraju w 1903 roku pracował jako inżynier w dyrekcji Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej. Aktywnie działał w PPS, kierował lokalnymi komitetami w Ostrowcu i na Ziemi Radomsko-Kieleckiej, a w Ostrowcu doprowadził do proklamowania Republiki Ostrowieckiej. Po wybuchu rewolucji kierował oddziałami milicji robotniczej PPS i organizacją techniczno-bojową PPS. W wczesnych latach 20. był zaangażowany w sprawy polsko-rosyjskie i ukraińskie, a następnie służył w Wojsku Polskim na różnych stanowiskach sztabowych. W czasie I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich, pełnił funkcje dowódcze i brał udział w bitwach.
W II Rzeczypospolitej został Komendantem Głównym Milicji Ludowej (1918–1919) i, po kilku kolejnych stanowiskach wojskowych, objął stanowisko ministra poczt i telegrafów w rządach II RP (ostatnia kadencja od 4 grudnia 1931). Zainicjował budowę radiostacji w Raszynie oraz osiedla dla pocztowców w Warszawie-Babicach (Boernerowo). Zmarł na raka płuc podczas pełnienia urzędu i został pochowany na Powązkach.