Ludwik Gieryng
Biografia
Ludwik Gieryng (ur. 6 grudnia 1857 lub 1867 w Zduńskiej Woli, zm. 14 kwietnia 1923 w Wilnie) był muzykiem kościelnym, dyrygentem orkiestr i chórów oraz pedagogiem. Kształcił się w grze na organach pod kierunkiem Jana Śliwińskiego w Warszawskim Instytucie Muzycznym. Przez pewien czas był dyrygentem orkiestr w wojsku rosyjskim. W latach osiemdziesiątych XIX w. osiadł w Wilnie i działał jako organista i dyrygent chórów kościelnych. Początkowo był związany z Kościołem podominikańskim, a następnie przez 37 lat z Kościołem św. Jana. Prowadzony przez niego chór kościelny cieszył się opinią najlepszego w całym zaborze rosyjskim. Był także kierownikiem muzycznym oraz dyrygentem chóru teatru dramatycznego „Lutnia” w Wilnie.
W sferze pedagogicznej Gieryng był pierwszym nauczycielem zespołu akademików wileńskich; uczył także śpiewu w szkołach średnich w Wilnie, m.in. w Gimnazjum im. Joachimba Lelewela. Był autorem drobnych utworów kompozytorskich - marszów żałobnych, śpiewów religijnych i świeckich (np. do słów Adama Mickiewicza i Marii Konopnickiej) oraz operetki „Słowiczek”.