Pinchas Menachem Joskowicz
Biografia
Pinchas Menachem Joskowicz urodził się w Zduńskiej Woli w 1924 roku w wielodzietnej rodzinie chasydzkiej związanej z dworem cadyków z Góry Kalwarii. Podczas II wojny światowej przebywał w getcie łódzkim, skąd został przewieziony do obozu Auschwitz-Birkenau. Po zakończeniu wojny rozpoczął studia rabinackie w Bergen, gdzie otrzymał smichę rabinacką. W 1947 wyemigrował do Izraela, w Jerozolimie ukończył studia w jesziwie. Razem z żoną, którą poznał w Izraelu, byli wychowawcami w domu dziecka. Później pracował w Ministerstwie Opieki Społecznej oraz prowadził firmę farmaceutyczną.
W 1988 został wybrany naczelnym rabinem Polski na mocy porozumienia władz Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i Izraela. Stosunki z zarządem Związku Gmin Wyznaniowych Żydowskich nie układały się najlepiej ze względu na konserwatyzm rabina i nieprzestrzeganie przez część członków związku judaizmu ortodoksyjnego.
W 1996 ukazała się po polsku jego książka pt. Opowieść o radości i cierpieniu, w której zawarł wspomnienia i refleksje dotyczące przedwojennej społeczności żydowskiej w Polsce.
W 1999, podczas wizyty Jana Pawła II w Sejmie, Joskowicz zbulwersował część polskiego społeczeństwa, prosząc papieża o usunięcie krzyża papieskiego z terenu obozu w Oświęcimiu: Proszę, aby pan papież dał wezwanie do swoich ludzi, by także ten ostatni krzyż wyprowadzili z tego obozu. Niedługo potem złożył urząd i powrócił do Izraela.