Robert Ludwik Karol Biedermann
Biografia
Robert Ludwik Karol Biedermann urodził się w Zduńskiej Woli w rodzinie niemieckiej, która przybyła do Wielkopolski w XVIII wieku, a później przeniosła się do Zduńskiej Woli, by ostatecznie osiedlić się w Łodzi.
Jego ojciec, Wilhelm Traugott Biedermann (1801–1852), był pastorem, a matka Justyna Rosina z Jehringów – córka farbiarza. Młody Biedermann wyszkolił się na farbiarza (pracując najpierw w Konstantynowie u wuja Gustawa Jehringa, a następnie w farbiarni Józefa Paszkiewicza w Łodzi) uzyskując dyplom czeladnika w 1856 roku.
W 1863 roku otrzymał w wieczystą dzierżawę ponad 14 hektarów gruntów nad rzeką Łódką (rejon ulic Kilińskiego – Franciszkańska). W 1864 roku założył farbiarnię przędzy, tkanin wełnianych i bawełnianych. Pomogło mu w tym małżeństwo zawarte 11 kwietnia 1863 roku z Adelą Emmą Braun (1844–1895), która wniosła do małżeństwa bogate wiano. Z czasem rozbudowywał zakład, wprowadzając m.in. napęd parowy. W 1870 roku wystawił laboratorium chemiczne, a w 1877 roku wybudował mechaniczną suszarnię i apreturę, a także produkcję wełnianych wyrobów: flaneli, wyrobów trykotowych, kaszmirów i szewiotów. Ponadto zarabiał na handlu przędzą wełnianą, którą po farbowaniu sprzedawał w Łodzi, Koburgu, Zduńskiej Woli, Rydze i Moskwie.
W 1878 roku koło drewnianego domu, gdzie mieszkał od czasu ślubu, wybudował mieszkalny jednopiętrowy dom murowany z officyną w stylu renesansu włoskiego (tzw. Pałac Roberta Biedermanna), zaprojektowany przez Hilarego Majewskiego. Rok później odkupił od Teodora Kundela farbiarnię wraz z budynkiem mieszkalnym (ul. Kilińskiego 1/3), w której farbował tkaniny wełniane, półwełniane oraz przędzę. W II połowie lat 80. XIX wieku zakupił działki przy ul. Smugowej, gdzie w 1889 uruchomił przędzalnię, a w 1892 roku tkalnię bawełny. Dwa lata później w zakładzie zainstalowano zasilanie elektryczne. Inwestował także poza Łodzią, kupując w 1888 roku 30 morgowy majątek „Źródło” w Bedoniu. Od 1890 roku dwaj jego najstarsi synowie – Robert i Alfred – pomagali w zarządzaniu przedsiębiorstwem.
Biedermann był również filantropem: ufundował Dom Sierot (ul. Północna 70) oraz domy dla robotników przy ul. Smugowej, a w testamencie przeznaczył m.in. po 1500 rubli dla gminy ewangelickiej, żydowskiej, rzymskokatolickiej i prawosławnej. Zasiadał w Komitecie Kanalizacji i Wodociągów w Łodzi (1886).
Po śmierci Roberta Biedermanna, 10 września 1899 roku, zarządzanie przedsiębiorstwem zostało przejęte przez jego synów Alfreda i Bruna. W latach 1905–1907 Biedermannowie, podobnie jak wszyscy łódzcy fabrykanci, mieli poważne problemy w związku z serią strajków robotników firmy, związanych z rewolucją 1905 roku. Po II wojnie światowej przedsiębiorstwo zostało znacjonalizowane i otrzymało nazwę Zakłady Przemysłu Bawełnianego im. Szymona Harnama „Rena Kord”. Po remoncie i pracach konserwatorskich stało się siedzibą firmy „Atlas” (ul. Kilińskiego 2).