Stanisław Cieślak

Stanisław Cieślak był polskim puzonistą i pianistą jazzowym urodzonym 30 października 1943 w Zduńskiej Woli. Swoją muzyczną przygodę zaczynał jako puzonista i pianista w czasach nauki w Liceum Muzycznym w Łodzi, gdzie poznał Michała Urbaniaka i Zbigniewa Namysłowskiego. Był absolwentem Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie. Grał w zespole Fistulatores et Tubicinatores Varsovienses, a potem przewinął się przez formacje Jazz Players, Flamingo i Big Band Jana Tomaszewskiego. Współpracował z Marekiem Tarnowskim, Włodzimierzem Nahornym i Andrzejem Przybielskim. W Gdańsku założył formację Soul Brothers; z tym zespołem po raz pierwszy pojechał na wrocławskim festiwalu Jazz nad Odrą, gdzie uznano go za najlepszego instrumentalistę konkursu (1966). W 1967 roku zdobył II nagrodę konkursu jazzowego w Zürichu. W 1969 koncertował w Szwecji z grupą Władysława Jagiełły; po powrocie do kraju w 1970 związał się z Big Bandem Stodoła, Studia Jazzowego Polskiego Radia i z Ewą Bem, Novi Singers, Bemibem oraz z zespołami Janusza Muniaka, Zbigniewa Namysłowskiego i Tomasza Stańki. W 1976 wyjechał na stałe do Szwecji, gdzie został rezydentem w klubie Bolaget w Sztokholmie i grał własną autorską muzykę; współpracował z muzykami takimi jak Cornelis Vreeswijk, Bernt Rosengren i Per Henrik Wallin, a w Storlienz zagrał dla szwedzkiej pary królewskiej. W 2020 w Nowej Gazecie Polskiej wyjawił, że przygotowuje solową płyta Stanisław Cieślak and Friends. Zmarł 18 grudnia 2024 w Sztokholmie.