Łazar’ Aronowicz Lusternik

Urodzony w Zduńskiej Woli w 1899 roku (data ścisła niepewna: 19 grudnia/31 grudnia). Po wybuchu I wojny światowej rodzina przeniosła się do Smoleńska, gdzie w 1918 roku ukończył szkołę średnią. Następnie wyjechał do Moskwy, gdzie do 1922 studiował na Wydziale Fizyczno-Matematycznym Uniwersytetu Moskiewskiego, a po ukończeniu studiów został pracownikiem naukowym i w 1926 roku ukończył aspiranturę. W 1927 został adiunktem, w 1928 podjął pracę wykładowcy na uniwersytecie w Niżnym Nowogrodzie. W tym samym roku brał udział w Międzynarodowym Kongresie Matematycznym w Bolonii. W 1930 powrócił z Niżnego Nowogrodu do Moskwy, gdzie do końca życia pracował jako wykładowca Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego. Autor prac m.in. z analizy funkcjonalnej, metod numerycznych, równań różniczkowych, rachunku wariacyjnego i geometrii różniczkowej.

Nagrody i odznaczenia: Order Lenina (1953), Order Czerwonego Sztandaru Pracy (1975), Order „Znak Honoru” (1945) i Nagroda Stalinowska II stopnia (1946). Kategoria Lusternika-Sznirelmanna wskazuje na jego związek z tzw. kategorią Lusternika–Schnirelmanna.